وبلاگ تخصصی ترانه

ترانه ی نوین ...

در پست قبل به تعاریفی از ترانه ی قدیم پرداختم و این پست رو به ترانه ی نوین

اختصاص میدم ...

بعد از اين که حکومت مطلق شعر کلاسيک به دست نيما

( البته پيش از نيما هم عده اي اقدام به سرودن شعر نو کرده بودن ) شکسته شد و

شعر نو شکل گرفت و بعد از اون شعر سپيد پديدار شد در ترانه هم تغييرات زيادي به

وجود اومد که اين تغييرات در تصنيف ها ديده نشد و به اين ترتيب راه ترانه از تصنيف

جدا شد (عمر اين جدايي کمتر از 50 ساله) و ترانه ي نوين به وجود اومد .

ترانه ي نوين شاخه اي از شعره که همراه با موسيقيه .

يعني هر ترانه سرا ترانه شو ، به قصد هم راهي با موسيقي مي سرايه ،

گاهي اول ترانه سراييده مي شه بعد موسيقي براش ساخته مي شه و گاهي اول موسيقي

ساخته مي شه و بعد ترانه براش سراييده مي شه .

ترانه ي نوين معمولا از چند بند تشکيل شده که هر بند شامل 4 مصراعه که در

بيشتر مواقع مصرع هاي دوم و چهارم هم قافيه ان .

البته گاهي مصرع اول و دوم و چهارم و گاهي هم هر 4 مصرع قافيه دارن .

تعداد بندها کاملا متغيره .

گاهي هر بند به جاي 4 مصرع داراي دو مصرع وگاهي 6 مصرعه .

همه ي اينا بيانگر اينه که دامنه ي ترانه ي نوين بسيار گسترده س و دست ترانه سراها

بسيار بازه .

گاهي وزن ترانه در طول ترانه يک بار و حتي بيشتر عوض مي شه .

حتي ترانه ي بدون وزن و قافيه هم سراييده شده که البته بيشتر ترانه هاي بدون

وزن و قافيه ، روي موسيقي نوشته شدن و

ترانه ي مجردي که وزن و قافيه نداشته باشد به ندرت به چشم مي خوره ...